Home NDRYSHE Babai është dyshues për adoptimin, por kur mban foshnjën e e porsalindur...

Babai është dyshues për adoptimin, por kur mban foshnjën e e porsalindur në duar, kupton se është një ëndërr e bërë realitet!

80
0

Walt dhe Annie Manis ishin miq femijerie – ata ishin prane njeri tjetrit.

“Mendoj se Walt Manis është i mahnitshem “,” tha Annie duke qeshur. “Gjithmonë kam menduar, se kur te rritem, dua të gjej dikë si ai”.

Mund të ketë qenë fati, ose mund të ketë qenë rastësi, por kur ata filluan kolegjin, Walt dhe Annie u takuan përsëri dhe e lidhen menjëherë.

Ata filluan te shpenzonin më shumë kohë së bashku.

Annie kujton kur te dy uleshin në makinën e tij , duke ndarë gjithçka, të gjitha shpresat dhe ëndrrat e tyre.

Ajo ndjeu se duhet të ishte një nënë.

“Ndjehesha sikur Perëndia më kishte bërë që të isha nënë, kjo është ajo që dëshiroja të isha më shumë se çdo gjë, desha të bëhesha një nënë”, tha ajo.

Ajo vazhdoi duke i thënë atij se tashmë kishte zgjedhur nje emer për vajzen e pare te imagjinuar.

Walt e pyeti: “Epo, cili është emri?” Dhe Annie u përgjigj: “Chloe.”

Në moshën 12 vjeç, ai kishte pare veten ne enderr, duke hedhur në ajër një vajzë të vogël dhe Perëndia i kishte then atij se kjo është vajza jote. Ajo kishte sytë ngjyrë kafe dhe lekure ulliri dhe Walt e dinte se emri i saj do te ishte Chloe.

Për të gjithë jetën e tij, ai kishte mbajtur atë imazh dhe e dinte se do te ishte ai babai i asaj vajze.

Ai nuk e dinte që Annie kishte te njejten ëndërr, dhe të dy ata donin më shumë se çdo gjë të ishin prinder te nje vajze te vogel.

Por as Annie as Walt nuk kishin lëkurë ulliri dhe sy të errët, kështu që ëndrra e Walt ishte një mister, por çifti ishte i gëzuar gjithsesi.

“Unë mendoj se ne e dinim qe herët se ne do të martoheshim,” tha Annie.

Kur u martuan, çifti nuk vendosi të kishte fëmijë menjëherë. Ata donin të udhëtonin së pari, dhe ata kaluan disa vjet duke bërë punë humanitare anembanë globit.

Pastaj ata vendosën se ishte koha e duhur. Ata thanë, po, le të fillojmë te krijojme familjen tonë.

“Por muajt u kthyen në vite, dhe shumë shpejt ne kishim katër vjet qe perpiqeshim – dhe ende asgjë,” tha Annie.

“Gjithmonë kam qëndruar në këtë premtim që Perëndia më kishte dhënë”, tha Walt.

Të gjithë miqtë e tyre po krijonin familjet e tyre.

“Ne kur degjonin per dike qe kishte mbetur shtatzënë ,ndiheshim te shkaterruar kur mendonin qe pse nuk ndodhte kjo gje edhe me ne”, tha Walt.

“Ne jemi budallenj që duan fëmijë dhe kjo nuk do të ndodhë kurrë për ne”.

Ata kishin më shumë se katër vjet në këtë provë kur Annie ndjeu diçka që ndryshonte brenda saj.

Duket e thjeshtë, tha ajo, por perspektiva e saj u zhvendos dhe ajo e kuptoi se ajo mund të jetonte një jetë me të vërtetë të plotë dhe të lumtur edhe nëse nuk do të ishte ndonjëherë nënë. Por paradoksalisht, në të njëjtën kohë, dëshira e saj për të pasur një fëmijë po bëhej edhe më e fortë.

Walt dhe Annie kishin ndarë historinë e tyre dhe udhëtimin me miqtë dhe njerëzit që takuan.Njerëzit u thanë se do t’i mbështetnin në zemrat e tyre, ose do të luteshin për to.

Pastaj, Annie filloi të mendonte adoptimin.Walt ishte i mërzitur në fillim.
Megjithatë, ai e mbështeti Anjen ndërsa ndoqi adoptimin dhe ata kaluan nëpër të gjitha dokumentet. Ai ishte mbështetës, por nuk ishte ende i bindur.

Pastaj, jo shumë kohë më pas, Annie mori një email.
“Është një vajzë!” Ishte nga agjencia e adoptimit të Annie, e cila shkroi për të thënë se gjetën një nënë që donte të takonte çiftin.

Deri në këtë kohë, Annie dhe Walt kishin vendosur tashmë emrin “Chloe”.
Alison, nëna e foshnjes, filloi të fliste me çiftin dhe filloi ti pëlqente vërtet ato.Pas disa ore bisedimesh, punonjësi social tha: “Mirë, le të flasim për emrat”.

Para se Alison te njihte Walt dhe Annie, ajo e dinte se do të kishte një vajzë të vogël dhe donte ta quante Chloe.

Alison u habit shumë kur mesoi se dhe prinderit adoptues kishin menduar te njejtin emer, ajo mendonte se prindërit adoptues e urrenin emrin.

Për Walt dhe Annie, ky ishte një provë e madhe e besimit, dhe një simbol i thellë i dashurisë.
Edhe para se foshnja të lindte, “Në një çast unë isha bërë baba,” tha Walt.

Annie ndihej sikur historia e tyre ishte shkruar, kishte qenë në proces, për kaq shumë vite dhe ata po fillonin të shihnin se si po rregullohej gjithcka.” Muajt e ardhshëm ishin plot me parashikime.Ne shkurt ose mars, ata do të jenë prindër për një vajzë të vogël të quajtur Chloe.

Kur Annie erdhi ne jete ajo e mbajti atë për herë të parë dhe tha në heshtje: “Hi, unë jam mami yt”, dhe ishte pothuajse surreale.

“Ajo ka qenë një pjesë e jetës sime për kaq shumë kohë dhe tani është këtu,” tha Walt.
“Unë jam krejtësisht i habitur”, tha ai.
“Nuk është rastësi,” tha Walt. “Është mahnitëse, është një mrekulli”.

“Njerëzit mund të thonë se kjo është vetëm një rastësi. Ju nuk mund të më bindni për këtë, “tha ai.

/©gatuajshendetshem.com
përktheu j.memeli/

(Visited 1 times, 2 visits today)